|
01 May 2010
TUUT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"Volgens mij moeten we hier rechtdoor."
TUUT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"Wat zeg je, El? Heb je nu al honger?"
"...rechtdoor..."
"He?"
TUUT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...
"Ik versta je niet."
TUUT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...
"Laat maar, volgens mij moeten we hier gewoon rechtdoor..."
Wat zou een Chinees zijn zonder zijn toeter? Een stuk vriendelijker overkomen voor fietsers, dat zeker. In het begin schrik je nog, na 5 minuten doet het je geen pepernoot meer en na een half uur hoor je het niet eens meer. Omgevingsgeluid. Net als zingende vogeltjes, maar dan anders...
Na vijf dagen zingende vogeltjes verstommen de geluiden eindelijk en fietsen we bij Luomen over een wel heel stil weggetje op weg naar Chinese tempels tegen ronde rotswanden aangebouwd. Daar aangekomen, staat een deel helaas in de steigers, maar de omgeving is wat we vaker willen zien. Groen.
"Bengbengbeng!"
"Jezus, hoe laat is het?"
"Kwart voor twaalf.. " geeuwt Elmar.
"Bengbengbeng!"
"Jaja, we komen er aan."
"Bengbengbeng!"
Een hoop Chinees geschreeuw aan de andere kant van de deur. Ze proberen de deur open te breken, omdat we niet binnen een tel open doen.
De Chinese 'gestapo', mogen we het wel noemen. In dit deel van China komen blijkbaar zeer weinig toeristen (we werden al zo nagestaard op straat) en dus wil de politie alles van je weten. En dat willen ze het liefst op de meest onmogelijke tijden.
"Zucht, daar gaan we weer..."
Een Chinese waterval komt over ons heen. Engels praten heeft ook geen zin, dus we lullen gewoon in het Nederlands terug.
"Ik versta je niet. Ik wil slapen. Ik heb een visum en ja hij is nog geldig. En ja, de manier waarop je ons nu komt storen vinden we erg vervelend."
Nog meer politie en het hele dorp loopt uit, op zoek naar iemand die engels spreekt. Dat duurt meestal een half uur... en wij maar wachten.
"Hoe heet je?"
"Waar kom je vandaan?"
"Waar ga je heen?"
"Hoe lang ben je in China?"
"Ohja, hoe heet je nou?"
"Hoe laat ga je morgen weg?"
"En ohja, onderweg mag je niet stoppen. Je moet direct naar je eindbestemming!"
"Waarom?"
"Uhh, te gevaarlijk. Veel Tibetanen."
"Ja, hoor, is goed. We zullen niet stoppen, want we zijn bang voor de enge Tibetanen."
Elmar en ik kijken elkaar aan. De enige die strontvervelend is, is de politie!
De volgende dag passeert ons 4 keer dezelfde politiewagen. Op de een of andere manier hebben we het idee dat we gecontroleerd worden. Geen idee waar dat vandaan komt! ;)
We zitten nu in Xiahe, midden tussen de Tibetanen en we hebben ons vandaag rond laten leiden door een monnik. De ME staat hier klaar om uit te rukken. We krijgen te horen, dat er nog steeds een aantal monniken in de gevangenis zitten. Triest. Er hangen camera's en om de honderd meter staat een politiewagen.
Als we een Chinees vragen of China een vrij land is, wordt er een beetje gelachen en krijgen we als antwoord, dat ze dat moeilijk vinden om te beantwoorden... dat zegt ons al genoeg.
| < Prev | Next > |
|---|
