|
01 May 2010
Het is 4 oktober. Om 14:00 uur rijden we na 69 kilometer al Xiahe binnen. Een hotel zoeken valt niet mee, het is namelijk nog vakantie voor de Chinezen en veel hotels zitten vol. We vinden uiteindelijk een redelijk geprijsd hotel, wat ook nog eens dicht bij het klooster ligt.
Elmar wrijft wat aan zijn knie. Hij heeft een beetje last van zijn rechterknie. De laatste dagen zijn zwaar geweest, 5 tot 6 passen over fietsen elke dag, dat gaat niet in je koude kleren zitten.
Het is 5 oktober. Vandaag gaan we het klooster bezoeken. De knie van Elmar is stijf, maar "het gaat wel", zegt hij. De hele dag lopen we rond, trap op, trap af. Ik zie zijn gezicht steeds meer vertrekken.
"Kom, je gaat terug naar het hotel en daar ga je rusten." Met wat gemopper sleept Elmar zich de trappen naar onze kamer op. Daar gaat hij op bed TV liggen kijken. 's Avonds is zijn knie dik, rood en stijf. Elmar vergaat van de pijn. Conclusie Dr. Ellen: ontsteking aan de knie door overbelasting. Voor de zekerheid laten we er nog een Chinese dokter bij komen. Hij kijkt naar de dikke knie. "Hmmmm. Hmmm." Nou, aan deze diagnose hebben we ook niet veel!
Ik zeg: rusten.
Het is 6 oktober. Elmar heeft een hele slechte nacht achter de rug. Hij vergaat van de pijn en kan niet meer lopen. Ik breng hem naar de WC, naar de douche en leg hem in bed. Misschien biedt Dr. Google uitkomst. (In Xiahe is namelijk geen fatsoenlijk ziekenhuis.)
Omdat Elmar naast zijn knie ook nog een oogontsteking en een blaasontsteking heeft, ga ik voor antibioticum en paracetamol. Gelukkig kan ik bij de plaatselijke apotheek een goed antibioticum voor hem vinden.
Het is 7 oktober. De knie van Elmar is iets minder dik en iets minder pijnlijk. De overige klachten zijn zo goed als verdwenen. Maar deze ontsteking moet echt goed genezen, dus we zijn gedwongen nog zeker een week rust te houden. Erg jammer, maar het is niet anders.
In Xiahe is het op dit moment slecht weer. Dat houdt zoveel in, dat de zonnecellen niet werken en dat we dus geen warme douche hebben. In de kamer is het 12 graden Celsius. Te koud. Ik regel een taxi terug naar Hezuo. Daar is een fatsoenlijk ziekenhuis en een hotel met warm water en verwarming.
Het is 8 oktober. Over een half uur vertrekken we naar Hezuo. Ik heb Elmar al naar beneden gesjouwd, nu de tassen en de fietsen nog. We gaan op weg naar een warme kamer en een warme douche. In Hezuo gaan we verder rust houden en hopelijk geneest de knie vlot en kunnen we de laatste drie weken toch nog fietsen...
Nog een voetnoot van Elmar: "No mountain too high!"
| < Prev | Next > |
|---|
Comments
Ja dat is allemaal niet leuk dat zoiets je overkomt maar rusten en koel houden,
is denk ik de enige optie.
Hopen dat ze in het ziekenhuis meer voor El kunnen doen.
Dus als jullie weer gaan fietsen hou het wat rustiger en niet meer tot het gaatje gaan.
Dan heeft die het in de korts mogelijke tijd weer terug.
Wand alle kracht met fietsen moet voornamelijk uit je knie komen voorzichtigheid geboden dus.
Laat in ieder geval even weten hoe het is afgelopen daar .
Sterkte Liefs Paps en Mams xxxx
Deze tip kreeg ik ook een keer toen een van die kinderen wat had.
Heeft hij nog koorts?
Nou ja jullie weten het zelf ook allemaal wel in iedergeval, ik hoop dat El weer gauw op de been ehhh knie is....
Sterkte en beterschap XXXXXXXXXXXXXX
Dit zijn geen leuke berichten.
Hopelijk geneest de knie voorspoedig.
Veel Sterkte toegewenst.
Liefs Hukapa
Eeen vriendinnetje van mij had ook enorm last van haar knie tijdens een tocht door Amerika. Zij heeft toen na wat rust en op advies van twee therapeuten zo'n ondersteunende knieband gekocht en daarmee verder gefietst.
Kusje voor de knie van Elmar en we duimen voor jullie!!!
Zorg maar goed voor EL!
sterkte met de knie! Ik heb ook in Alaska pijn in de kei gehad, maar met rust allemaal goed gekomen! Je zadel zal toch niet 'af'gezakt zijn na al die kilometers en zorgen voor een andere belasting?
Zuster Ellen, goed verzorgen en kroelen helpt zeer goed! En ze hebben natuurlijk genoeg chinese smeersels/ kruiden om herstel te bevorderen
Chantal
Dankjulliewel voor de lieve woorden. Helaas gaat het herstel maar heel langzaam. We kijken het nog even aan, maar we vrezen het ergste...
Erg jammer... duim maar voor ons dat er een klein wondertje in Elmar zijn knie plaats gaat vinden!
Liefs,
El & El
In de tussentijd zijn wij bezig ons huisje te verkopen. Kijk eens op www.koopwoningkrimpen.nl. Wel spannend. Het is voor ons toch altijd het huis geweest wat we met hart en ziel hebben opgebouwd en dan is het wel gek als het weg gaat. Als jullie terug zijn in NL moeten we hier voor het laatst nog maar eens een biertje/koffie/glas wijn pakken.
Groetjes,
Marco
RSS feed for comments to this post.