De zon gaat nooit meer onder...

Written by Elmar en Ellen | 05 April 2010

"Zijn dat schapen of rendieren?" "Rendieren!" en Elmar spurt de berg op. Een paar honderd meter voor ons steekt een kudde rudolfjes de weg over en wij willen dat uiteraard eens goed vastleggen op de gevoelige plaat. Ik trap de benen uit mijn lijf en kom met een veel te hoge hartslag tot stilstand naast Elmar. "Snel, snel! Pak je telelens!" "Ja.." (hijg) "Ik ben al bezig!" (hijg). "Oh, geef maar hier dat ding!" Elmar grist mijn camera uit m'n handen en rent de dieren achterna.

De grote groep maakt dat ze wegkomt, maar baby Rudolf wil eerst nog even drinken bij mama; dit is toch puur genieten! Terwijl wij staan te genieten van het schouwspel, sluipen donkere wolken stilletjes dichterbij en nog voor we weer op het zadel zitten, barst het spektakel van gure wind, hagel en sneeuw los, maar geen rendier die zich daar wat van aantrekt!

"Zijn jullie die twee fietsers?" Een Duitse man komt naar ons toe lopen, als wij uit de douche komen. "Uhh, ja, wij zijn vast die twee fietsers.." "Ongelofelijk, dan zijn we jullie vandaag al drie keer tegengekomen!" Hoofdschuddend loopt hij weer terug naar zijn camper, wij fietsen blijkbaar echt supersnel..

Na een lange, eenzame, geleidelijke en koude klim bereiken we de hoogvlakte waar we de Poolcirkel passeren. In het bezoekerscentrum warmen we ons aan een kop koffie, alvorens we de keiharde en ijzige wind weer trotseren. Een wilde rivier vergezeld ons tijdens de afdaling naar Storfjord, waar we een goedkope camping vinden met een onbeperkte warme douche, iets waar we wel aan toe zijn na deze wederom ijskoude dag! Opgewarmd duiken we onze tent in. Vanaf vandaag gaat voor ons de zon niet meer onder...