Written by Elmar en Ellen
|
23 April 2010

Met zachte druk duw ik de versleten, houten deur open. Voor een kort moment verstommen de gesprekken en staren een twintigtal mannen en vrouwen mij aan. Ik knik vriendelijk en laat de deur achter me dicht vallen. In het kleine, maar overvolle restaurantje is nog net plaats voor twee personen.